Laseroterapia blizn – właściwy moment rozpoczęcia terapii
Laseroterapia blizn polega na kontrolowanym oddziaływaniu światła o określonej długości fali na zmienioną tkankę. Proces umożliwia przebudowę włókien kolagenowych, które tworzą strukturę blizny. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe, ponieważ moment podjęcia terapii różni się w zależności od tego, czy mamy do czynienia ze zmianą świeżą, pooperacyjną czy już utrwaloną.
Kiedy rozpocząć terapię przy świeżych bliznach?
W początkowych tygodniach po zagojeniu rany skóra wciąż przechodzi proces dynamicznej regeneracji. Na tym etapie dochodzi do intensywnej produkcji kolagenu, a tkanka stopniowo nabiera elastyczności i kolorytu. Wprowadzenie terapii wymaga oceny, czy naskórek jest całkowicie wygojony i stabilny. Zbyt szybkie działanie mogłoby zaburzyć naturalny cykl naprawczy, dlatego zazwyczaj wskazane jest monitorowanie procesu, zanim rozpocznie się ingerencję.
Jak wygląda rozpoczęcie terapii przy bliznach pooperacyjnych i starszych?
Blizny pooperacyjne powstają w wyniku kontrolowanego przecięcia skóry, co odróżnia je od blizn pourazowych czy potrądzikowych. Ich struktura bywa bardziej regularna, ale czas wdrożenia laseroterapii zależy od gojenia miejsca operacyjnego. W przypadku zmian starszych, które utrwaliły się w skórze, włókna kolagenowe są już ułożone i mniej podatne na przebudowę. To powoduje, że liczba powtórzeń czy intensywność cyklu mogą się różnić od terapii stosowanej przy bliznach świeżych. W takich sytuacjach laseroterapia blizn jest rozpatrywana z uwzględnieniem stopnia dojrzałości i charakteru zmiany.
Podsumowanie: od czego zależy moment rozpoczęcia laseroterapii?
Najważniejsze czynniki określające właściwy moment rozpoczęcia terapii to:
- Etap gojenia rany – świeże blizny wymagają pełnej regeneracji naskórka.
- Rodzaj blizny – inne podejście stosuje się przy zmianach świeżych, pooperacyjnych, a inne przy utrwalonych, pourazowych.
- Stopień dojrzałości tkanki – starsze blizny mają już ukształtowaną strukturę i odmienny przebieg remodelingu.
- Charakter zmian skórnych – indywidualne cechy blizny wpływają na liczbę i częstotliwość zabiegów. Skłonność do bliznowców w zasadzie wyklucza jakiekolwiek działania w celu eliminacji (każda interwencja w bliźnie nasila jej tworzenie).
